ദര്‍ശനം

എന്‍  മനമിന്നോരിടക്കയായ്
പാടുന്നു ദേവി നിന്‍ ഗാനാലാപം
അറിയാതെ ചെയ്തോരു പാപങ്ങളെല്ലാം
കനിവോടെ നീക്കി അനുഗ്രഹിക്കമ്പേ

കരിമരത്തിങ്കലെ ശ്രീകോവിലില്‍ വാഴും
സ്നേഹസ്വരൂപിണി തമ്പുരാട്ടി
ദു:ഖ ഭാരങ്ങളാല്‍ നീറും മനസ്സിനെ
മന്ദസ്മിതത്താല്‍ പാലാഴിയാക്കും മഹേശ്വരി

ദേവി മനോഹരി അവിടുത്തെ  ദര്‍ശനം
അടിയന്നു  എന്നും ജീവാമൃതം
ഇന്നെന്‍ മനവും തുടിക്കുന്നു ദേവി
ദര്‍ശനം നല്‍കി അനുഗ്രഹിക്കമ്മേ

തോഴി നിനക്കായി ...

തോഴി നിനക്കായി...

മഴ തോര്‍ന്ന രാവില്‍ 

തേവരെ തൊഴുതു മടങ്ങും

പെണ്മണി നാണമാര്‍ന്നോരാ

നിന്‍ മുഖം കണ്ടു ഞാന്‍ 

നിന്‍ കുറുനിര ചേര്‍ന്നോരാ

നെറ്റിതടത്തില്‍ തെളിയും 

ചന്ദനത്തിന്‍ സൗരഭം

കാറ്റില്‍ പരന്നു പോയ്‌ 

നിന്‍ അഴകാര്‍ന്നോരാ 

പാദത്തില്‍ കിലുങ്ങിടും

പാദസരത്തിന്‍ നാദം എപ്പൊഴോ

എന്‍ ജീവതാളമായി

പിന്നെപ്പൊഴോ നാമൊന്നായ്

നിന്‍ കാര്‍കൂന്തലില്‍ നിന്നടരും 

കാച്ചെണ്ണതന്‍ ഗന്ധമെന്‍

ജീവഗന്ധമായ് മാറിയൊരു രാവില്‍

ജീവിതത്തിലേറെ തളിരുകള്‍ 

പൂവിട്ടുവെങ്കിലും ഓമലേ

ഈ ജീവിത സന്ധ്യയിലും

നിന്നെ ഏറെ പ്രണയിക്കുന്നു തോഴി 

കരിമരത്തിങ്കല്‍ അമ്മ

ആദ്യമായ് ഇവിടെ കുറിക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് എന്നും പ്രചോദനവും ആശ്വാസവും ആയിട്ടുള്ള എന്‍റെ കരിമരത്തിങ്കല്‍ അമ്മയെ വന്ദിച്ചു കൊണ്ടാവണം എന്നുണ്ട്

നിര്‍മാല്യം

അരുണോദയത്തിനു  മുന്‍പേ 

അരുണനുമുണരുന്നതിന്നു മുന്‍പേ

ഉണരുന്നു ശ്രീലകം വഴുന്നോരമ്മ

കരിമരത്തിങ്കല്‍ വഴുമെന്നമ്മ 

കളകളാരവം കൊണ്ടാകിളികള്‍ 

ദേവിക്കു സ്തുതികീര്‍ത്തനം പാടിടുന്നു 

അവിടുത്തെ ശ്രീലകം തന്നേ 

പുഞ്ചിരിയാലമ്മ പാലാഴിയാക്കിടുന്നു

അരുണന്‍റെ കിരണങ്ങള്‍ 

ദേവിക്കു പൊന്‍കണിയൊരുക്കിടുന്നു

തൂമണം പേറുന്ന മലരുകള്‍ 

ദേവിക്കു മാല്യങ്ങളായിടുന്നു

സാധുവാമടിയന്‍റെ മനസ്സും  

ദേവിക്കു നൈവേദ്യമേന്തിടുന്നു 

കരിമരത്തിങ്കല്‍ വാഴുന്നോരമ്മതന്‍ 

നിര്‍മ്മാല്ല്യ ദര്‍ശനം 

അടിയന്നും ജന്മ സാഫല്ല്യമേകിടുന്നു 

സുഹൃത്തുക്കളേ....

സുഹൃത്തുക്കളേ.........


ഞാന്‍ ഇവിടെ വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് ഒരു വിപ്ലവം സൃഷ്ടിക്കാന്‍ ഒന്നും ഇറങ്ങി തിരിച്ചതല്ല. എങ്കിലും എന്‍റെ മനസ്സില്‍ തോന്നിയ എന്തൊക്കെയോ ഞാന്‍ ഇവിടെ കുറിക്കുന്നു ....ഇതാ  ഇവിടെ വളരെ ലളിതമായി ..ഓരോ സൃഷ്ട്ടിയും (കവിത എന്ന് തീര്‍ത്തു പറയാത്തത്  അതിനെ അങ്ങനെ പറയാമോ എന്ന് വിലയിരുത്തേണ്ടത് നിങ്ങളാണ് )ഓരോ സൃഷ്ടിയും എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നോ അല്ലെങ്കില്‍ എന്‍റെ ചുറ്റുപാടും നിന്നോ എടുത്തിട്ടുള്ള ഏടുകളാണ്....