കാത്തിരിപ്പ് 

എന്‍ ഹൃദയ മുരളി പാടുന്നു

  താരുണ്യമേ  നിന്‍  സ്തുതി കീര്‍ത്തനം 

 ഞാനറിയാതെന്നുള്ളില്‍ 

ഉണര്‍ന്ന വേണു ഗാനമേ നീ

 അറിയാതെ പോയെന്‍ ആത്മ നൊമ്പരം 

നിൻ  പുഞ്ചിരിയാം

 പാൽക്കടലിലാറാ ടാൻ 

കൊതിച്ചോരെന്നെ 

മുൾപ്പടർപ്പിൽ ഉപേക്ഷിപ്പതെന്തേ 

പാറും ശലഭങ്ങല്ക്കിടയിൽ വെറുമൊരു 

ഭ്രമരമായതെൻ  ജന്മദോഷം 

അഴകേറും ശലഭത്തോടു മന്ദഹസിച്ച നീ 

ഭ്രമരമാമെന്നുള്ളറിയാഞ്ഞതെന്തേ 

ഒരുനാൾ നിൻ സൌന്ദര്യത്തിലും 

ഏറെ എന്നെ മദിപ്പിച്ചത് 

നിന് മനസ്സിൻ  തേനൂറും നന്മയെ 

  

കാലമേറിടും

മിഥ്യയെ വെടിഞ്ഞു സത്യമാം 

മരണത്തെ പുല്കിടും നേരത്തെങ്കിലും 

നിന്നോടോന്നായ്  മണ്ണിതിൽ ചേരുവാൻ 

നീയെന്നെ അറിയാതെ പോയൊരു നേരത്ത് 

പാതി മൃതിയായൊരെൻ ഹൃദയവുമായ് 

ഞാൻ കാത്തിരിക്കും 

കലർപ്പില്ലാത്ത പ്രണയത്തിന്റെ 

സ്പന്ദിക്കുന്ന സ്മാരകമായിടട്ടെ ഞാൻ 

കാലയവനികയ്ക്കും മായ്ക്കാൻ കഴിയാത്ത 

അപൂർവ്വ  സുന്ദര സ്മാരകം 

ഒരു വിലാപം പോലെ

ഒരു വിലാപം പോലെ 

ഭൂമിയും കേഴുന്നു ഒരിറ്റുദാഹജലത്തിനായ്‌ 

ധൂളികൾ പാറിടുന്നു നൊമ്പരമായ് ഭൂതലത്തിൽ 

ആരെയോ പേടിച്ചു ശ്യാമമേഖങ്ങൾ 

എങ്ങോപോയ്‌ മറഞ്ഞിടുന്നു 

    

            പച്ചവിരിച്ചൊരീ  ഭൂകന്യയെ

           കാട്ടളനീതികൊണ്ടമ്പെയ്തു 

           വിവസ്ത്രയാക്കിടുന്നു 

         ച്ചുട്ടുപോള്ളുന്നോരാ തീഗോളമാക്കിടുന്നു 

ആരീ ക്രൂരതക്കുത്തരം നല്കിടും 

മാനുഷർ മൃഗതുല്യരായ്- 

മാറിടുന്നു.  സർവ്വനാശത്തിനും-

ഹേതുവായ് തീർന്നിടുന്നു 

സംസ്കൃതിയിലൂറ്റം  കൊള്ളുമീ 

മാനുഷർ  ഒരിറ്റു ജലവും 

ജീവന്നു ഹേതുവായ് തീരുന്ന 

നേരത്തും വിലപേശിടുന്നു 

ഋതുഭേതങ്ങൾ തെറ്റി 

തുമ്പകൾ പൂക്കാതെയായ് 

ദേശാടനക്കിളികൾ 

വിരുന്നെത്താതെയായ്

കാട്ടിൽനിന്നും വന്നവൻ

കാടത്വമേറി 

വീണ്ടും കാട്ടിലേക്ക് 

മടങ്ങിടുന്നു 

മാറ്റമുണ്ടാകേണമീ   നാട്ടിൽ 

പുതുതലമുറ ഉണർന്നിടെണം 

പച്ചപ്പിനെ സ്നേഹിക്കുന്ന 

ഒരു വിലാപം പോലെ

ഭൂമിയും കേഴുന്നു ഒരിറ്റുദാഹജലത്തിനായ്‌
ധൂളികൾ പാറിടുന്നു നൊമ്പരമായ് ഭൂതലത്തിൽ
ആരെയോ പേടിച്ചു ശ്യാമമേഖങ്ങൾ
എങ്ങോപോയ്‌ മറഞ്ഞിടുന്നു
   

            പച്ചവിരിച്ചൊരീ  ഭൂകന്യയെ
           കാട്ടളനീതികൊണ്ടമ്പെയ്തു
           വിവസ്ത്രയാക്കിടുന്നു
         ച്ചുട്ടുപോള്ളുന്നോരാ തീഗോളമാക്കിടുന്നു

ആരീ ക്രൂരതക്കുത്തരം നല്കിടും
മാനുഷർ മൃഗതുല്യരായ്-
മാറിടുന്നു.  സർവ്വനാശത്തിനും-
ഹേതുവായ് തീർന്നിടുന്നു

സംസ്കൃതിയിലൂറ്റം  കൊള്ളുമീ
മാനുഷർ  ഒരിറ്റു ജലവും
ജീവന്നു ഹേതുവായ് തീരുന്ന
നേരത്തും വിലപേശിടുന്നു


ഋതുഭേതങ്ങൾ തെറ്റി
തുമ്പകൾ പൂക്കാതെയായ്
ദേശാടനക്കിളികൾ
വിരുന്നെത്താതെയായ്

കാട്ടിൽനിന്നും വന്നവൻ
കാടത്വമേറി
വീണ്ടും കാട്ടിലേക്ക്
മടങ്ങിടുന്നു

മാറ്റമുണ്ടാകേണമീ   നാട്ടിൽ
പുതുതലമുറ ഉണർന്നിടെണം
പച്ചപ്പിനെ സ്നേഹിക്കുന്ന
മനസ്സുമുണ്ടായിടെണം
 

   

രോഹിണി മഹോത്സവം 

കരിമരത്തിങ്കലിന്നു
ശ്രീ ഭദ്രക്കു  ആട്ടത്തിരുനാൾ
ഉണ്മയാം ചന്ദനം ചാർത്തി  വിളങ്ങിടും
അമ്മതൻ  രോഹിണി മഹോത്സവം

ആൽത്തറയിലിന്നാ  കുരവമേളങ്ങളുണർന്നു 

താലങ്ങളേന്തി അംഗനമാർ നിരന്നു 

നിറപറകളും കതിനകളും നിന് വരവിനായ് കാതോർത്തു 

താളത്തിലാടിടും  നിൻ  ആനന്ദ നൃത്തം  ദർശിച്ചു ദേവി 

സായം സന്ധ്യയിൽ  നിനക്കായ്‌  ദേവി
കാളകൾ  കുതിരകൾ  മേളങ്ങളൊക്കെയായ്
തിരുമുൻപിൽ കാണിക്ക വെച്ചു ദേവി
എൻ മനസ്സും നിനക്കായ് ആടി പൂക്കാവടി

ഇത്രയെല്ലാം നീ തന്നീടുകിലുമമ്മേ
വരും ജന്മങ്ങളിലും ഈ തിരുനടയിലെ
തുളസിമലരാകുവാൻ അനുഗ്രഹിച്ചെങ്കിൽ
നിൻ  തൃക്കാൽക്കലെ അർച്ചനാപുഷ്പമാകാൻ കഴിഞ്ഞുവെങ്കിൽ