രോഹിണി മഹോത്സവം 

കരിമരത്തിങ്കലിന്നു
ശ്രീ ഭദ്രക്കു  ആട്ടത്തിരുനാൾ
ഉണ്മയാം ചന്ദനം ചാർത്തി  വിളങ്ങിടും
അമ്മതൻ  രോഹിണി മഹോത്സവം

ആൽത്തറയിലിന്നാ  കുരവമേളങ്ങളുണർന്നു 

താലങ്ങളേന്തി അംഗനമാർ നിരന്നു 

നിറപറകളും കതിനകളും നിന് വരവിനായ് കാതോർത്തു 

താളത്തിലാടിടും  നിൻ  ആനന്ദ നൃത്തം  ദർശിച്ചു ദേവി 

സായം സന്ധ്യയിൽ  നിനക്കായ്‌  ദേവി
കാളകൾ  കുതിരകൾ  മേളങ്ങളൊക്കെയായ്
തിരുമുൻപിൽ കാണിക്ക വെച്ചു ദേവി
എൻ മനസ്സും നിനക്കായ് ആടി പൂക്കാവടി

ഇത്രയെല്ലാം നീ തന്നീടുകിലുമമ്മേ
വരും ജന്മങ്ങളിലും ഈ തിരുനടയിലെ
തുളസിമലരാകുവാൻ അനുഗ്രഹിച്ചെങ്കിൽ
നിൻ  തൃക്കാൽക്കലെ അർച്ചനാപുഷ്പമാകാൻ കഴിഞ്ഞുവെങ്കിൽ 

ചെമ്പനീര്‍പ്പൂവ്

നിന്നെ സ്നേഹിക്കുവാനാകില്ല 

എനിക്ക്കൊരിക്കലും

വഞ്ചനതന്‍ കാരമുള്ളിനെ മറച്ചു 

മന്ദസ്മിതം തൂകിടും ചെമ്പനീര്‍ പൂവേ

നിന്‍  സൗന്ദര്യം മലരമ്പനെയും

മദിപ്പിക്കുന്നതാകിലും 

നിന്‍ സൗരഭം വറ്റിടാത്ത താകിലും

എനിക്ക് നിന്നോടു പൊറുക്കുവാനാകില്ല  പൂവേ 

നിന്‍ പുഞ്ചിരിയില്‍ മയങ്ങിയവരെയോക്കയും 

നിന്നെ സ്നേഹിച്ചവരെയോക്കെയും

പൈദാഹമേറിവന്ന ഭ്രമരവീരനെയും 

നീ നിന്‍ കാരമുള്ളാല്‍ വേദനിപ്പിച്ചതല്ലേയുള്ള

ക്ഷണികമാം മായതന്നില്‍ 

ഭ്രമിച്ചവരാരും വേദന തന്‍ 

ആഴം അറിയാതിരുന്നിരിക്കില്ല

എന്നോരാ പ്രപഞ്ച സത്യം 

എങ്കിലും എനിക്കാവില്ല 

വാഴ്ത്തി പാടുവാന്‍ നിന്നെ 

തുളസിതന്‍ നൈര്‍മല്യവും 

ത്യാഗവും നിന്നിലുണ്ടാകുന്ന കാലം വരെ .

നിളയുടെ പുത്രി     

നിളതന്‍ മാനസപുത്രിയായവള്‍

എന്‍ കവിതയ്ക്ക് പ്രണയം ചാലിച്ചവള്‍നീ

എന്നിലെങ്ങും സൗരഭ്യമാര്‍ന്നോരാ

ചെന്തമാരപ്പൂവു നീ .........

കരയോടു കിന്നാരം ചൊല്ലിയെത്തിടും

മാരുതന്‍ തന്‍ ലാളനയേറ്റു മിഴി കൂമ്പിയവള്‍

താതനാം അരുണന്റെ ചുമ്പനമേറ്റുണര്‍ന്നവള്‍

ഓമലേ നിന്‍ സൌന്ദര്യമെന്നെ വാചാലനാക്കിടുനെന്നും

മാരുതന്‍ പാടുന്ന പാട്ടിന്നു 

താളത്തില്‍ ആടികളിക്കും നിന്‍

നൃത്തലാസ്യ ഭാവങ്ങള്‍ 

അംഗനമാരെയും ലജ്ജിതരാക്കിടുന്നു

കരിവണ്ടിനും ശലഭത്തിനുമൊന്നായ്‌

മാധുര്യം പകര്‍ന്നിടും നിന്‍

മനസ്സിന്‍ ഏകതാഭാവമാണിന്നു

എനിക്ക് ഏറെയിഷ്ട്ടം

ചേറില്‍ വളര്‍ന്നവളെങ്കിലും

കരിവീരന്റെ ചുമലിലേറി നാട് ചുറ്റാന്‍ 

എത്തിടും തേവാരമൂര്‍ത്തി തന്‍ മാല്യമായതും

നിന്‍ മനസ്സിന്‍ നൈര്‍മല്യമെന്നെ പറയാവതുള്ളൂ

നിന്നെ പ്രണയിക്കുവാന്‍ ഏറെ 

കൊതിച്ചിടുന്നു ഞാന്‍ എന്നോമലേ

എങ്കിലും നിന്നെ പുല്‍കിടുവാന്‍

ഈ ജന്മ സുകൃതങ്ങള്‍ഒക്കെയും പോരാതെയായിടുന്നു

മാനവനാണെന്നെനിക്കിന്നു

ഊറ്റം കൊള്ളുവനാകില്ലോമലെ 

നീയില്ലാതെ വ്യര്‍ത്ഥമീ ജന്മവും 

വിളവറിയാത്തൊരു തരിശു ഭൂമി പോല്‍ 

നിനക്കായ്‌........

മഴ തോര്‍ന്ന രാവില്‍ 

തേവരെ തൊഴുതു മടങ്ങും

പെണ്മണി നാണമാര്‍ന്നോരാ

നിന്‍ മുഖം കണ്ടു ഞാന്‍

നിന്‍ കുറുനിര ചേര്‍ന്നോരാ

നെറ്റി തടത്തില്‍ തെളിയും 

ചന്ദനക്കുറിതന്‍ സൗരഭം 

കാറ്റില്‍ പരന്നു പോയ്‌

നിന്‍ അഴകാര്‍ന്നോരാ

പാദത്തില്‍ കിലുങ്ങിടും 

പാദസരത്തിന്‍ നാദമെപ്പഴോ

എന്‍ ജീവതാളമായ്

പിന്നെപ്പൊഴോ  നാമൊന്നായ്

നിന്‍ കാര്‍കൂന്തലില്‍  നിന്നടരും 

കാച്ചെണ്ണ തന്‍ ഗന്ധമെന്‍ 

ജീവഗന്ധമായ് മാറിയൊരു രാവില്‍

ജീവിതത്തില്‍ ഏറെ തളിരുകള്‍  

പൂവിട്ടുവെങ്കിലും ഓമലേ 

ഈ ജീവിത സന്ധ്യയിലും 

നിന്നെ ഏറെ പ്രണയിക്കുന്നു സഖി..

ദര്‍ശനം

എന്‍  മനമിന്നോരിടക്കയായ്
പാടുന്നു ദേവി നിന്‍ ഗാനാലാപം
അറിയാതെ ചെയ്തോരു പാപങ്ങളെല്ലാം
കനിവോടെ നീക്കി അനുഗ്രഹിക്കമ്പേ

കരിമരത്തിങ്കലെ ശ്രീകോവിലില്‍ വാഴും
സ്നേഹസ്വരൂപിണി തമ്പുരാട്ടി
ദു:ഖ ഭാരങ്ങളാല്‍ നീറും മനസ്സിനെ
മന്ദസ്മിതത്താല്‍ പാലാഴിയാക്കും മഹേശ്വരി

ദേവി മനോഹരി അവിടുത്തെ  ദര്‍ശനം
അടിയന്നു  എന്നും ജീവാമൃതം
ഇന്നെന്‍ മനവും തുടിക്കുന്നു ദേവി
ദര്‍ശനം നല്‍കി അനുഗ്രഹിക്കമ്മേ

തോഴി നിനക്കായി ...

തോഴി നിനക്കായി...

മഴ തോര്‍ന്ന രാവില്‍ 

തേവരെ തൊഴുതു മടങ്ങും

പെണ്മണി നാണമാര്‍ന്നോരാ

നിന്‍ മുഖം കണ്ടു ഞാന്‍ 

നിന്‍ കുറുനിര ചേര്‍ന്നോരാ

നെറ്റിതടത്തില്‍ തെളിയും 

ചന്ദനത്തിന്‍ സൗരഭം

കാറ്റില്‍ പരന്നു പോയ്‌ 

നിന്‍ അഴകാര്‍ന്നോരാ 

പാദത്തില്‍ കിലുങ്ങിടും

പാദസരത്തിന്‍ നാദം എപ്പൊഴോ

എന്‍ ജീവതാളമായി

പിന്നെപ്പൊഴോ നാമൊന്നായ്

നിന്‍ കാര്‍കൂന്തലില്‍ നിന്നടരും 

കാച്ചെണ്ണതന്‍ ഗന്ധമെന്‍

ജീവഗന്ധമായ് മാറിയൊരു രാവില്‍

ജീവിതത്തിലേറെ തളിരുകള്‍ 

പൂവിട്ടുവെങ്കിലും ഓമലേ

ഈ ജീവിത സന്ധ്യയിലും

നിന്നെ ഏറെ പ്രണയിക്കുന്നു തോഴി 

കരിമരത്തിങ്കല്‍ അമ്മ

ആദ്യമായ് ഇവിടെ കുറിക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് എന്നും പ്രചോദനവും ആശ്വാസവും ആയിട്ടുള്ള എന്‍റെ കരിമരത്തിങ്കല്‍ അമ്മയെ വന്ദിച്ചു കൊണ്ടാവണം എന്നുണ്ട്

നിര്‍മാല്യം

അരുണോദയത്തിനു  മുന്‍പേ 

അരുണനുമുണരുന്നതിന്നു മുന്‍പേ

ഉണരുന്നു ശ്രീലകം വഴുന്നോരമ്മ

കരിമരത്തിങ്കല്‍ വഴുമെന്നമ്മ 

കളകളാരവം കൊണ്ടാകിളികള്‍ 

ദേവിക്കു സ്തുതികീര്‍ത്തനം പാടിടുന്നു 

അവിടുത്തെ ശ്രീലകം തന്നേ 

പുഞ്ചിരിയാലമ്മ പാലാഴിയാക്കിടുന്നു

അരുണന്‍റെ കിരണങ്ങള്‍ 

ദേവിക്കു പൊന്‍കണിയൊരുക്കിടുന്നു

തൂമണം പേറുന്ന മലരുകള്‍ 

ദേവിക്കു മാല്യങ്ങളായിടുന്നു

സാധുവാമടിയന്‍റെ മനസ്സും  

ദേവിക്കു നൈവേദ്യമേന്തിടുന്നു 

കരിമരത്തിങ്കല്‍ വാഴുന്നോരമ്മതന്‍ 

നിര്‍മ്മാല്ല്യ ദര്‍ശനം 

അടിയന്നും ജന്മ സാഫല്ല്യമേകിടുന്നു